Γράφει η ΧΡΥΣΑ ΤΑΒΟΥΛΑΡΗ

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο «γιατρός της Μάνης»  ο Ανάργυρος Μαριόλης βάζει στην άκρη το γράμμα του νόμου και τις τυπικότητες και σπεύδει να προσφέρει βοήθεια οδηγώντας ο ίδιος το ασθενοφόρο.

Ο Α.Μαριόλης ξέρει ότι με την κίνηση αυτή στην «στραβή» πχ σε ένα τροχαίο με το  ασθενοφόρο, «παίζει το κεφάλι του»  γιαυτό και η κίνηση έχει μεγαλύτερη σημασία.

Τι επιλέγει όμως ένας γιατρός  ειδικά σε περιοχές όπως η Μάνη όπου κάθε άλλη ιατρική βοήθεια είναι μακριά και οδηγός ασθενοφόρου δεν υπάρχει;

Πριν μερικά χρόνια ο Ανάργυρος Μαριόλης πήρε και τότε το ασθενοφόρο για να μεταφέρει στο νοσοκομείο της Σπάρτης ασθενή που κινδύνευε. Πριν μερικά χρόνια δεν υπήρχε οδηγός ασθενοφόρου στην βάρδια και τώρα προφανώς το ίδιο συνέβη.

Και ο υπουργός υγείας αντί να σκύψει το κεφάλι, αντί ,έστω,να υποσχεθεί οδηγούς και διασώστες για να μη χρειάζεται ο διευθυντής του κέντρου υγείας να οδηγεί αυτός το ασθενοφόρο,του έστειλε συγχαρητήρια.

Συγχαρητήρια που ο Α.Μαριόλης κι όλοι οι γιατροί, ειδικά στις δυσπρόσιτες περιοχές της χώρας ,δεν τα έχουν ανάγκη.

Δεν περιμένει ο «ο γιατρός της Μάνης» συγχαρητήρια γιατί ανεβαίνει στον Σαγιά να προσφέρει βοήθεια,γιατί περιθάλπει μέσα στη φουρτούνα μετανάστες,γιατί δεν παίρνει άδεια ,ούτε ποτέ έχει δηλώσει ότι είναι σε ρεπό όταν τον καλούν μαύρα μεσάνυχτα στα χωριά.

Οι Μανιάτες από συγχαρητήρια και επισήμους έχουν χορτάσει.

Σοβαρές υποδομές απαιτούν.

Οι Μανιάτες αισθάνονται ασφαλείς γιατί υπάρχει ο Α.Μαριόλης ,όχι μόνο για να τρέξει, αλλά και να οργανώσει το ΚΥ.

 Αισθάνονται όμως ανασφαλείς όταν ο καθ ύλην αρμόδιος υπουργός στέλνει απλώς συγχαρητήρια αντί για διασώστες ,οδηγούς ασθενοφόρων και άλλες κρίσιμες ειδικότητες για ένα ακριτικό ΚΥ.