Η ανταποκρίτρια του Guardian για τη Μέση Ανατολή, Emma Graham-Harrison, που εδρεύει στην Ιερουσαλήμ, αναλύει πώς βιώνεται ο πόλεμος στο εσωτερικό του Ισραήλ – και ποιες είναι οι πολιτικές συνέπειες για τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Αισθάνονται ότι βρίσκονται υπό πολιορκία

Από τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου το 2023 – τη φονικότερη ημέρα για Ισραηλινούς πολίτες στην ιστορία της χώρας – πολλοί Εβραίοι Ισραηλινοί αισθάνονται ότι βρίσκονται υπό πολιορκία σε έναν εχθρικό κόσμο, λέει η Graham-Harrison.

Αυτή η αίσθηση εξακολουθεί να επηρεάζει την καθημερινότητα: πολλοί έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μια επιθετική πολιτική ασφάλειας είναι ο μόνος τρόπος να προστατευτούν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους, ανεξαρτήτως της διεθνούς αντίδρασης.

«Νομίζω ότι η στήριξη πολλών στον πόλεμο με το Ιράν βασίζεται στην ιδέα ότι η βραχυπρόθεσμη ταλαιπωρία εξασφαλίζει μακροπρόθεσμη ασφάλεια, αν και πολλοί ειδικοί στην ασφάλεια λένε ότι το Ισραήλ δεν έχει σαφή στρατηγική για να μετατρέψει εντυπωσιακά τακτικά επιτεύγματα, όπως η εξόντωση του Αλί Χαμενεΐ, σε μακροπρόθεσμη ασφάλεια. Στο πιο ακραίο επίπεδο, υπάρχει θάνατος, τραυματισμοί, απώλειες και ζημιές σε περιουσίες, τα παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο, οι άνθρωποι σηκώνονται συνεχώς τη νύχτα για να πάνε σε καταφύγια. Αλλά υπάρχει αυτή η αίσθηση στο Ισραήλ ότι αν αντέξεις όλα αυτά, θα αποκτήσεις μακροπρόθεσμη ασφάλεια»

«Η ζωή στην Ιερουσαλήμ παραμένει περιορισμένη λόγω των συνθηκών πολέμου. Πολλοί εργάζονται από το σπίτι, ενώ υπάρχουν περιορισμοί στη λειτουργία επιχειρήσεων, από καφέ μέχρι γυμναστήρια.

Ο κόσμος είναι πολύ κουρασμένος, γιατί δεν ξέρεις πότε θα έρθει η επόμενη προειδοποίηση. Στην Ιερουσαλήμ, όταν ηχήσουν οι σειρήνες, έχεις 90 δευτερόλεπτα για να φτάσεις σε καταφύγιο. Στον βορρά, όπου πέφτουν οι ρουκέτες, οι άνθρωποι έχουν μόλις λίγα δευτερόλεπτα», σημειώνει.

Και αυτό ισχύει μόνο αν υπάρχει καταφύγιο κοντά. Οι Παλαιστίνιοι πολίτες του Ισραήλ έχουν πολύ λιγότερες πιθανότητες να έχουν πρόσβαση σε καταφύγια και είναι πολύ λιγότερο πιθανό να στηρίζουν τον πόλεμο σε σχέση με τους Εβραίους Ισραηλινούς. Στη Δυτική Όχθη δεν υπάρχουν σειρήνες, παρότι το Ισραήλ, ως κατοχική δύναμη, έχει ευθύνη για τον άμαχο πληθυσμό. Την περασμένη εβδομάδα, τέσσερις γυναίκες σκοτώθηκαν σε σαλόνι ομορφιάς κοντά στη Χεβρώνα.»