Η διαχείριση του νερού στη άνυδρη Μάνη θα έπρεπε να αποτελεί «οδηγό» για τον στρατηγικό σχεδιασμό κατά της λειψυδρίας σε ολόκληρη τη χώρα.

Σήμερα τα 2/3 των χωριών και των οικισμών του Δήμου Ανατολικής Μάνης δεν υδροδοτούνται ή υδροδοτούνται ελλιπώς.

Δικαίως οι κάτοικοι έχουν φτάσει σε απόγνωση.

Με δεδομένο ότι φέτος με τον μεγάλο όγκο βροχοπτώσεων «νερό υπάρχει» πώς δικαιολογείται ή μη υδροδότηση;

Πρώτον ,το υπάρχον δίκτυο είναι διάτρητο και χάνονται τόνοι νερού.

Δεύτερο ,η ΔΕΥΑΑΜ είναι πλήρως υποστελεχωμένη χωρίς τη δυνατότητα να μπορεί να αντιμετωπίσει τις βλάβες του δικτύου. Αναρωτιούνται ήδη οι κάτοικοι της Μάνης αν αυτή η τακτική εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο προς την ιδιωτικοποίηση του Νερού.

ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!

Αν σήμερα το πρόβλημα της μη υδροδότησης στην Ανατολική Μάνη οφείλεται σε εγγενείς αδυναμίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τα επόμενα χρόνια θα οφείλεται αποκλειστικά στην έλλειψη νερού.

Στην Μάνη κι όχι μόνο, πρέπει να υπάρξει άμεσα στρατηγικός σχεδιασμός για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας ,που σύμφωνα με όλες τις μελέτες ,είναι προ των πυλών.

Οι πηγές της Αγ.Μαρίνας από τις οποίες υδροδοτείται η μισή Λακωνία εξαρτώνται από τη βροχόπτωση και τη χιονόπτωση στον Ταΰγετο.

Αν στη Μάνη και σε πολλές άλλες περιοχές της χώρας δεν ληφθούν τώρα μέτρα, αν δεν δρομολογηθούν έργα συλλογής και διαχείρισης του νερού, δεν θα μιλάμε του χρόνου για «μη υδροδότηση» αλλά για λειψυδρία.

Τι μπορεί να γίνει:

– Πρόγραμμα δημιουργίας μονάδων αφαλάτωσης για οικιακή και γεωργική χρήση που αποτελούν την μοναδική λύση για περιοχές άνυδρες όπως η Μάνη.

– Δημιουργία μικρών φραγμάτων για την συλλογή – διάσωση του νερού των βροχοπτώσεων κυρίως για γεωργική χρήση (το φράγμα της Κελεφίνας στην Σπάρτη, «καρκινοβατεί» χρόνια τώρα και τα μικρά φράγματα στον ποταμό Σμήνος δεν κρίθηκαν απαραίτητα)

– Περιορισμός της αλόγιστης χρήσης νερού. Σε περιοχές άνυδρες όπως η Μάνη η αλόγιστη χρήση είναι και η πισίνα δίπλα στη θάλασσα.

Εν κατακλείδι;Αν δεν υπάρξει τώρα, σοβαρός εθνικός στρατηγικός σχεδιασμός για την διαχείριση του νερού, στο άμεσο μέλλον θα βρεθούμε αντιμέτωποι με την λειψυδρία, την ερήμωση, την μετακίνηση όχι μόνο των λιγοστών κατοίκων αλλά και των μονάδων της «περίφημης» τουριστικής βιομηχανίας.