Της Ρούλας Μπανάκου

Φωνή σε έναν από τους πιο ιστορικούς αγροτικούς συνεταιρισμούς  της χώρας δόθηκε στη Διακομματική Επιτροπή της Βουλής. Με πρωτοβουλία του βουλευτή Μεσσηνίας της ΝΔ, Περικλή Μαντά, κλήθηκαν οι εκπρόσωποι του αγροτικού Συνεταιρισμού Μεσσηνίας,Λακωνίας και Αρκαδίας, η ΣΥΚΙΚΗ, να παρουσιάσουν  τις θέσεις τους  για την παραγωγή του σύκου.

Ο Διευθυντής της ΣΥΚΙΚΗΣ, Γιώργος Αγγελόπουλος, επισήμανε ότι η δύναμη των συνεταιρισμών βρίσκεται στην οργάνωση «από το χωράφι έως το ράφι», με καθετοποιημένη διαχείριση, επιστημονική υποστήριξη των παραγωγών και εξωστρέφεια που φτάνει σε δεκάδες χώρες του εξωτερικού.

Ταυτόχρονα, ανέδειξε τα κρίσιμα προβλήματα που απειλούν τη βιωσιμότητα της καλλιέργειας:

Η ερήμωση της υπαίθρου και η έλλειψη κινήτρων για νέους παραγωγούς.

Η έλλειψη εργατικών χεριών.

Η κλιματική κρίση και η ανάγκη για αρδευτικά έργα.

Ο κατακερματισμός αντί της ενίσχυσης των συλλογικών σχημάτων .

Και κυρίως, ένα ζήτημα που δεν μπορεί πλέον να περιμένει:

Οι γερασμένοι συκεώνες.

Από τους συμμετέχοντες υποστηρίχθηκε ότι η παρέμβαση αυτή δεν αφορά μόνο την ποσοτική ενίσχυση της παραγωγής. Αντιθέτως, συνδέεται άμεσα με τη διασφάλιση της εξαγωγικής δυναμικής του προϊόντος και την προσέλκυση νέων παραγωγών στον κλάδο. Τέλος, ζητήθηκε η υλοποίηση σύγχρονων αρδευτικών έργων για τη θωράκιση της καλλιέργειας απέναντι στις νέες περιβαλλοντικές προκλήσεις.

Στις τοποθετήσεις έγινε ξεκάθαρη  και η ανάγκη αναδιάρθρωσης του φυτικού κεφαλαίου, ώστε να αυξηθεί η παραγωγή, να στηριχθούν οι εξαγωγές και να διασφαλιστεί το μέλλον της συκοκαλλιέργειας.

Διαφορετικά, χωρίς ανανέωση των συκεώνων, η καλλιέργεια οδηγείται σταδιακά σε συρρίκνωση.

Γι’ αυτό και σήμερα, περισσότερο από ποτέ, απαιτείται ένα στοχευμένο πρόγραμμα αναδιάρθρωσης των συκεώνων, όχι ως μια ακόμη ενίσχυση αλλά ως μέτρο επιβίωσης.

Ο βουλευτής Μεσσηνίας Π. Μαντάς επισήμανε την  κρισιμότητα της στοχευμένης στήριξης της συκοκαλλιέργειας και  τόνισε ότι  η Πολιτεία οφείλει να ανταποκρίνεται με συγκεκριμένες πολιτικές στις τεκμηριωμένες προτάσεις των συνεταιρισμών επισημαίνοντας ότι η αναδιάρθρωση των συκεώνων συνιστά πλέον μέτρο επιβίωσης για ολόκληρο τον κλάδο.

Από την επιτροπή αναγνωρίστηκε και ο καθοριστικός ρόλος των υγιών συλλογικών σχημάτων.

Η ίδρυση της “ΣΥΚΙΚΗΣ” έγινε το 1935,  από ενώσεις και συνεταιρισμούς παραγωγών σύκων της Μεσσηνίας και της Λακωνίας. Η ιστορία της όμως ξεκινά ουσιαστικά το έτος 1929, όπου ιδρύθηκε από το κράτος το “Γραφείο Προστασίας Ελληνικών Σύκων” με σκοπό,  εκείνη την εποχή, τη μελέτη και επιμέλεια της εφαρμογής επιστημονικών μέσων, με σκοπό την ανάπτυξη της παραγωγής ξηρών σύκων.

Με νέο νόμο του 1934, δόθηκαν στο γραφείο ευρύτερες αρμοδιότητες, οι οποίες το συνέδεσαν στενότερα και με την παραγωγική διαδικασία των ξηρών σύκων. Την εποχή εκείνη ιδρύθηκαν και τα πρώτα έξι κρατικά αποστειρωτήρια.

Το 1952 διαλύεται το “Γραφείο Προστασίας Ελληνικών Σύκων”,  ολόκληρη η περιουσία του περιέρχεται στη “ΣΥΚΙΚΗ” και  ξεκινά την πορεία της, η οποία συνεχίζεται με επιτυχία έως σήμερα.